افصل : به صيغه امر حاضر ، معطوف است به « صل » . هاء : مضاف ، مفعول براى « افصل » بنابراين « صل » را در ضمير آن عمل مىدهيم . سلنيه : مضاف اليه . واو : عاطفه . ما : معطوف است به « سلنيه » ، موصوله . اشهه : صله و عائد براى « ما » . فى كنته : جارّ و مجرور ، متعلّق است به « انتما » . الخلف : مبتداء . أنتما : به صيغه ماضى مجهول و الفش اطلاقى است ، خبر براى « الخلف » . ترجمه : يائيكه در كلمه « سلنيه » و شبه آن است مىتوانى متّصل يا منفصل بياورى و در ضمير « كنته » اختلاف بارباب ادب نسبت داده شده . شرح عربى : وصل ، على الاصل او افصل ، للطّول ثانى ضميرين ، اوّلهما اخصّ و غير مرفوع كما فى ، هاء سلنيه ، فقل : سلنيه و سلنى ايّاه . و كذا ما اشبهه نحو : الدّرهم اعطيتكه و اعطيتك ايّاه . فى اتّصال و انفصال ما هو خبر لكان او احدى اخواتها نحو : كنته ، الخلف أنتما . ترجمه و شرح : حكمى ديگر از احكام ضمائر مصنّف گويد : در اتّصال و انفصال آوردن « هاء » سلنيه مخيّر هستى .